The Moony Girl

  (27 of 2020) "The Great Indian Novel" is the debut work of Fiction by Shashi Tharoor and he was 33 yrs old when he wrote it. I mention this fact for 2 reasons - I entered into my 30s this year and it is a big deal to me and now I, not so subtly, compare myself to all the well-performing 30s out there. Mr Tharoor’s shoes are too big to fill!! Secondly, the level of ingenuity and creativity displayed by Shashi Tharoor is unparalleled.  The book is an amazing mix of Mahabharata and Modern Indian Freedom Struggle where characters and events of both the times have been knitted quite deftly. You would not even know when the character of a chaste Bhishma turns into Gangaji (Paichan Kaun!!) of the Freedom Struggle who restrains from all kinds of amatory activities but would not flinch from sleeping (literally!! Just zzz sleeping) in the company of Sarah-behn. Dhritrashtra of the Great India is educated in the King’s College at Cambridge but is still blind - literally and figurative...

ਜਦੋਂ ਪਰਤੋੰਗੇ ਘਰ ਆਪਣੇ ਇਸ ਮੁੱਲ ਲਈ ਜੰਗ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਨੇਜਿਆਂ-ਤਲਵਾਰਾਂ-ਲਾਠੀਆਂ ਦੀ ਲੋੜ ਮੁੱਕ ਜਾਵੇਗੀ, ਜਦੋਂ 'ਜੈ ਸ਼੍ਰੀ ਰਾਮ' ਤੇ 'ਅੱਲ੍ਹਾ ਹੋ ਅਕਬਰ' ਇਕ ਦੂਜੇ ਨਾਲੋਂ ਖਹਿਣੋਂ ਹਟ ਜਾਣਗੇ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਨਾਅਰਿਆਂ ਦਾ ਸ਼ੋਰ ਮੱਠਾ ਪੈ ਜਾਵੇਗਾ, ਜਦੋਂ ਗਮਰੀ ਐਕਸਟੈਂਸ਼ਨ ਦੀ ਅਕਬਰੀ ਦੀ ਸਾੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਲਾਸ਼ ਠੰਡੀ ਯੱਖ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ, ਤੇ ਜਦੋਂ ਅਸ਼ਫਾਕ ਤੇ ਅੰਕਿਤ ਦੀਆਂ ਮਾਵਾਂ ਕੀਰਨੇ ਪਾ-ਪਾ ਗੁੰਮ ਹੋ ਜਾਣਗੀਆਂ, ਜਦੋਂ ਨਿਆਣੇ ਅਪਣਾ ਬਾਪ ਉਡੀਕਣੋਂ ਹੱਟ ਜਾਣਗੇ, ਜਦੋਂ ਇਨਸਾਫ ਦੇ ਦੇਵਤੇ ਇਨਸਾਫ ਦੇ ਮਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਵਨਵਾਸ ਭੇਜ ਦਿੱਤੇ ਜਾਣਗੇ, ਜਦੋਂ ਮਰੇ ਹੋਇਆਂ ਨੂੰ ਕੁੱਟ-ਕੁੱਟ ਕੇ ਹੰਭ ਜਾਵੇੰਗਾ, ਜਦੋਂ ਮੁੜੇੰਗਾ ਮਾਣ ਨਾਲ ਘਰ ਲਹੂ ਨਾਲ ਸਿੰਮਦੇ ਕੱਪੜੇ ਲੈਕੇ, ਹਾਈ-ਕਮਾਨ ਤੋਂ ਤਮਗੇ ਲਗਵਾ ਕੇ, ਜਦੋਂ ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਸ਼ੋਰ ਦੇ ਮੂੰਹ ਤੇ ਆਪਣੇ ਗੁਸਲਖਾਨੇ ਦਾ ਬੂਹਾ ਬੰਦ ਕਰਕੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਛਿੱਟੇ ਚਿਹਰੇ ਤੇ ਮਾਰ ਕੇ ਵੇਖੇੰਗਾ ਸ਼ੀਸ਼ੇ ਵੱਲ, ਉਦੋਂ.. ਉਦੋਂ ਗਹੁ ਲਾਕੇ ਸੁਣਨਾ - ਇਕ ਨਿੱਕੀ ਜਿਹੀ ਆਵਾਜ਼ ਆਵੇਗੀ, ਤੈਨੂੰ ਧੁਰ ਤੱਕ ਲਾਹਨਤਾਂ ਪਾਵੇਗੀ, ਤੈਥੋਂ ਖਲਕਤ ਦੇ ਮਾਇਨੇ ਪੁੱਛੇਗੀ, ਕੁਛ ਗੱਲਾਂ ਯਾਦ ਕਰਵਾਏਗੀ.. ਇਹ ਆਖਰੀ ਦੁਸ਼ਮਣ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ, ਝੱਟ ਮਾਰ ਮੁਕਾ! ਨਾ ਸਮਾਂ ਗੁਆ! ਜੇ ਹੁਣ ਇਹ ਬੱਚ ਕੇ ਨਿਕਲ ਗਿਆ ਇਸ ਪਾਗਲ ਤੈਨੂੰ ਕਰ ਜਾਣਾ. ਇਕ ਖੰਜਰ ਇਹਦੀ ਹਿੱਕ ਵਿੱਚ ਪਾ ਚੱਲ ਇਸ ਨੂੰ ਮਾਰ...

ਕੁਝ ਮਹਿਕਾਂ ਸਾਹਾਂ ਚੋਂ ਨਹੀਂ, ਕੁਝ ਮਹਿਕਾਂ ਯਾਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਬਹੁੜਿਆ ਕਰਦੀਆਂ ਨੇ; ਜਿਵੇਂ ਕੋਈ ਅੱਖਾਂ ਦਾ ਅੰਨਾ ਹਰਫ਼ ਉਂਗਲਾਂ ਚੋਂ ਪੀ ਲੈਂਦਾ ਹੈ, ਤੇ ਬੋਲਾ ਅੱਖਾਂ ਤੋਂ ਅੱਖਰ ਸੁਣ ਲਵੇ, ਜਾਂ ਬੋਲੀ ਮੇਰੀ ਜੇ ਜਾਣੇਂ ਨਾ ਤੂੰ, ਤਾਂ ਅਲਫਾਜ਼ ਦੇ ਜਿਸਮੋਂ ਮਤਲਬ ਚਿਣ ਲਵੇਂ। ਤੇਰੇ ਸਵਰਗਾਂ ਚ ਬੈਠੇ ਦਾ ਚੇਤਾ ਜੇ ਆਵੇ, ਤਾਂ ਛੋਹ ਨਾ ਸਹੀ ਤੇਰੀ, ਤੇਰੇ ਪ੍ਰਛਾਵੇਂ ਤੋਂ ਪਰਚਾਵਾ ਕਰ ਲਵੇ; ਕਿਉਂਕਿ ਕੁਝ ਮਹਿਕਾਂ ਸਾਹਾਂ ਚੋਂ ਨਹੀਂ, ਕਿਸੇ ਭਲਿਆਂ ਵੇਲਿਆਂ ਦੀ ਪੁਰਾਣੀ ਕਿਤਾਬ ਚੋਂ ਲੱਭੇ ਸੁੱਕੇ ਫੁੱਲ ਵਾਂਗ, ਯਾਦਾਂ ਵਿਚੋਂ ਵੀ ਬਹੁੜਿਆ ਕਰਦੀਆਂ ਨੇ।      -ਅਨਮ (in the memory of my grandma, my darling Badi - I miss you so much)

चले चल रहे हैं तेज़ बहुत तेज़, Facebook पर दौड़ते अंगूठे की रफ़्तार से। अब हर्फों से लफ्ज़ हार चुके दिन लद गए मुखातिब गुफ्तार के। रौनक है बड़ी ज़िन्दगी में हर पल चेहचहाते मोबाइल से, बशर नहीं मिलता कोई लेकिन जो बांट ले ज़िन्दगी के मिसाइल से। 

रात चांदनी, सरित-किनारे, मानव चुगते मोती, दरियाओं के राह बदलते, चट्टानें करते छोटी, बाढ़ खेत में, सड़कें टूटी, इनकी नहीं बपौती, टेढ़ी-सीधी उंगली करके, रेत खनन नित होती मेरे देश की धरती, सोना उगले, उगले हीरे-मोती 🤐

I lost my granddad when I was a year old. So the two brothers of my Grandma were the only grandfatherly figures I got to have. Although they were Mamaji – Bade and Chote , to my father, but, as kids do, we used to address them as Mamaji too mimicking the elders. I very vividly remember that somewhere around the age of 10, when the family pedigree and all the relationships started getting clear, I decided to correct this mistake by addressing the Bade Mamaji as Dadaji , but the looks of surprise cooled off my ardour quite quick, and after much leg-pulling on my personal attempt at this correction, we kids reverted back to calling them Mamaji . Both the Mamajis are younger than my grandmother, and her rotund NRI elder sister – the Grandma Sr (who we used to address as Moti Mum, which she was cool enough to not take any offence to). The Chote Mamaji , as may be expected, was the cooler one of the group, whose home used to be the junction for all the parties and get-togethe...

Happiness is.. Reading the last part of that book.. In phone light.. While hiding under a blanket.. Chanting ' Lumos ' every 15 seconds.. #bibliophilia #sociallyAwkward #whyShouldMugglesHaveAllTheFun #hashtagHashtag 🤓😝😎